Το Κεφαλοχώρι (παλιό Başköy – κυριολεκτικά «επικεφαλής χωριό») βρίσκεται στην πεδινή ζώνη της ενότητας. Η μετονομασία του και η αναγνώρισή του ως οικισμού το 1927 αντικατοπτρίζουν τον ρόλο του ως μικρού κέντρου για γύρω αγροτικές θέσεις.
Εδώ εγκαταστάθηκαν οικογένειες από γειτονικά χωριά και λίγοι πρόσφυγες. Το χωριό ζει από τη γεωργία και την κτηνοτροφία: σιτηρά, βαμβάκι, ζωοτροφές, μικρές κτηνοτροφικές μονάδες. Στην καρδιά του, πλατεία με την εκκλησία, καφενεία και λίγα μαγαζιά – η κλασική δομή του «κεφαλοχωριού» που μαζεύει τον κόσμο από τους γύρω διάσπαρτους αγρούς.
Για τον επισκέπτη, είναι καλό σημείο να νιώσει τον ρυθμό της καθημερινότητας: να καθίσει σε καφενείο, να ρωτήσει για τις τιμές του βαμβακιού, να ακούσει ιστορίες για ζευγάρια βοδιών, παλιά καπνοχώραφα και νεότερα τρακτέρ. Δεν θα βρεις μουσεία, θα βρεις όμως τη ζωντανή κοινωνική «αγορά» ενός μικρού κόσμου.
